1

با این‌که کور نمی‌شوم / آفتاب را دیده‌باشم

از همین پشت‌ها بالا – بالا آمد

و همان‌جا که باید هر روز خدا همیشه

 

با این که زنم عطسه‌کرد و من ننشستم / زدم بیرون

و بیرون‌زد یک ماشین به من و من که می‌مردم

راننده‌ی خاک‌برسر به عطسه‌ی زنش

خندیده‌بود و بدون گفته‌بود ِ من

که با همه‌ش چرند این حرف‌های مفت

یک لب هم شاید گرفته‌بود مثل من / و من

که داشت کم‌کم تمام می‌کرد

به تاویل لبخندش نشستم که کار از لب‌گرفتن

به بازکردن دگمه‌های پیراهن اگر رسیده‌بود

و فکرمی‌کنم رسیده‌بود که راننده بیرون‌نزد

و من که زدم بیرون هیچ ماشینی به من نزد و من / نمردم

یا فکرمی‌کنم که بیرون‌نزدم و شاید کار من هم

به جاهای باریک کشیده‌بود و با این که کور نمی‌شوم

چرا خالی ببندم

که آفتاب از همین پشت‌ها بالا ـ بالا بیاید

و همان‌جا که باید هر روز خدا همیشه.

 

 

2

جایی از کار سوراخ است

- البته همان لایه‌ی اوزون نیست -

اخبار می‌گوید

              و این که نوزادها از زور بدهکاری گریه می‌کنند

              یک شایعه‌ی بی اساس ِ جهانی است

ما جهان سومی‌ها…

همه‌ی هستی من آیه‌ی تاریکی است/ که روشن نمی‌شود / هرچه هلش می‌دهند

یقین جایی از کار سوراخ است

وگرنه باد که تمام نمی‌شود

مرا پرچ کنید/ روی کوتاهترین دیواری که شب می‌شود از آن بالا رفت

پرچ‌ام کنید اصلن …

گفت      پرچم    و اول گفته‌بود      باد

- باد می‌وزد    و پرچم‌های ساده‌لوح می‌رقصند-

همه‌ی هستی من آیه‌ی تاریکی است/ که روشن نمی‌شود / هرچه هلش می‌دهند

اُپک خود را به کوچه‌های علی‌چپ زده‌است

زنده باد    باد    باد    زنده باد

نفت باشد نباشد/ فرقی نمی‌کند

کار/ و البته لایه‌ی اوزون

و لایه‌ی اوزون/ همان جیب

ول کن آقا!

              سوراخ دعا که گم نمی‌شود

ما جهان سومی‌ها…

همه‌ی هستی من آیه ی تاریکی است… می‌دانیم

 که روشن نمی‌شود / هرچه هلش می‌دهیم .